ปอดแหกแค่เจ็บใจ.. แต่ปอดฉีกนั้นเจ็บกาย


เคยโดนเพื่อนว่าเราปอดแหกไหมครับ มันเจ็บใจใช่ไหม ถูกหาว่าขี้ขลาด ไม่กล้า ป๊อด ก็คนมันกลัวนี่(หว่า) ในชีวิตแต่ละคนมันต้องมีอะไรบ้างละที่ทำให้เรากลัว กลัวความสูง กลัวความมืด กลัวความแคบ กลัวผี กลัวงู หรือแม้แต่...กลัวเมีย

เมื่อเราถูกจับทางได้ว่ากลัวบางอย่างที่คนอื่นเขาไม่กลัวกัน เขาก็จะหาว่าเราปอดแหก ... นักดำก็มีความกลัวเหมือนกันครับ กลัวปอดฉีก

ถ้าคุณเคยอ่านเรื่องราวเกี่ยวกับเรื่องการดำน้ำมาบ้าง ก็น่าจะรู้จักอาการบาดเจ็บที่นักดำน้ำมือใหม่ต่างกลัวกันมานักต่อนัก นั่นคือ อาการปอดฉีก คือ ปอดจริงๆ ของเราเนี่ย มันเกิดการฉีกขาด เลือดตกในเลยนะครับ ไม่ใช่การอุปมาอุปมัย ปอดฉีกจริงๆ

ทางการแพทย์ เรียกอาการปอดฉีกนี้ว่า ภาวะเนื้อเยื่อของปอดฉีกขาด (Lung Burst , Arterial Gas Embolism, Pulmonary barotrauma หรือ PBT)

ก่อนที่จะอธิบายว่า ทำไมนักดำน้ำถึงกลัวอาการปอดฉีก แล้วอยู่ดีๆ ปอดมันฉีกได้ยังไง เดี๋ยวต้องเลคเชอร์วิทยาศาสตร์กันนิดหนึ่งให้เข้าใจกันก่อน...

หลายคนอาจจะเคยเรียนเรื่องกฎของก๊าซกันมาแล้ว(อย่าอ้างว่าเรียนสายศิลป์ไม่ต้องเรียนวิทยาศาสตร์ มันต้องเรียนพื้นฐานกันมาบ้าง แอบหลับตอนครูสอนใช่ไหมล่ะ) โรเบิร์ต บอยล์ สอนเราว่าความดันสูง ปริมาตรก๊าซจะลดลง ความดันลดลง ปริมาตรก๊าซจะขยายใหญ่ขึ้น เดี๋ยว...หลายคนเริ่มส่ายหน้า งง ? งั้นจะอธิบายแบบยกตัวอย่าง

คือเวลาอยู่บนบกเนี่ย เราอาจไม่ค่อยรู้สึกถึงแรงดันของชั้นบรรยากาศโลกอะไรเท่าไร ก็หายใจสบายปกติ ความดันความเดินอะไร วู้... แต่ถ้าหากลองจุ่มตัวลงไปในน้ำ ร่างกายเราต้องรู้สึกถึงแรงต้านบางอย่างนิดหน่อยแล้วใช่ไหม นั่นล่ะครับ เมื่อเราลงไปใต้น้ำเนี่ย มันจะมีแรงดันบรรยากาศที่แตกต่างจากบนบก ยิ่งลึกแรงดันยิ่งมากขึ้น ปริมาตรของอากาศจะถูกมวลน้ำบีบให้เล็กลงในความกดดันที่เพิ่มมากขึ้นตามความลึก

ซึ่งอากาศที่ถูกแรงดันบีบให้เล็กลงเนี่ย มันหมายถึงอากาศภายในร่างกายของเราที่อยู่ใต้น้ำด้วย

</