Freediving เมื่อทุกที่คือรันเวย์


เดี๋ยวนี้ใครๆเขาก็ต้องถ่ายรูปตัวเองสวยๆ อัพโปรไฟล์กันทั้งนั้น ยิ่งไปที่แปลกๆใหม่ๆที่ไม่ค่อยมีใครไปถึงหรือได้ทำอะไรเก๋ๆ เป็นต้องอัปรูปให้เป็นเกียรติเป็นศรีกับเฟซบุ๊คและอินสตาแกรมตัวเองกันซักหน่อยล่ะ แค่กับเมนูอาหารสวยๆ ยังยื่นหน้าไปถ่ายรูปยิ้มหวาน แล้วนี่อุตส่าห์ถ่อไปถึงใต้น้ำ มันต้องมีแชะสวยๆมาอวดกันบ้าง

แต่อยู่ใต้น้ำนะ ไม่ใช่บนบก ชุดดำน้ำที่ใส่ก็ปิดหมดทั้งหัวทั้งตัว แล้วจะดีไซน์ให้ภาพมันออกมาสวยเท่เก๋ไก๋กันยังไงดี ?

ส่วนใหญ่จะใช้การออกท่าทางกันเป็นหลัก และเพื่อทำให้จดจำได้ว่าไผเป็นไผกันใต้น้ำ หลายคนจะพยายามใส่กิมมิคเครื่องแต่งตัวให้แตกต่างกันออกไป เช่น ติดเฮดแบนด์หูกระต่ายสีชมพู ติดกบเคโระสีเขียวแอ๋ที่หน้ากาก ชุดเวทสูทสีแจ๋นกว่าชาวบ้าน อะไรก็ได้ซักอย่างที่บ่งบอกว่า “นี่ฉันเอง” อาจดูไร้สาระ แต่จริงๆก็เป็นประโยชน์อยู่ไม่น้อย อย่างเวลาดำน้ำ เราก็แยกแยะว่าคนไหนคือใครได้จากของแต่งตัวพวกนี้ เวลารูปถ่ายหมู่ ก็ดูออกทันทีว่าเราอยู่ตรงไหน

นอกเหนือไปจากการแต่งตัว จะโพสต์ท่าไหนก็เป็นสิ่งที่ต้องนักถ่ายรูปหัวใจเซลฟี่ให้ความสำคัญกัน ในขณะที่ร่างกายของเราอยู่ในภาวะไร้น้ำหนักใต้น้ำ ไม่มีใครอยู่นิ่งๆได้นานๆหรอกนะครับ ยิ่งถ้าเป็นนักดำน้ำมือใหม่ การรักษาสภาวะจมลอย (bouyancy )ยังไม่เชี่ยวชาญนี่ดีดไปดีดมาเป็นม้าน้ำกันเลยทีเดียว อยากให้รูปออกมาดี โพสต์การลอยตัวกลางทะเลแบบเทพๆ โชว์สกิลการดำน้ำก็ต้องรักษาการจมลอยตัวเองให้ดีกันเสียก่อน ไม่งั้นรูปถ่ายออกมาหน้าตาเลิ่กลั่กท่าไม่สวยไม่รู้ด้วย อีกกิจกรรมเพี้ยนๆที่นักดำน้ำสายฮาคือการเดินแบบใต้น้ำกันเลย( บริเวณพื้นทรายไม่มีปะการังนะครับ) ถอดฟินวิ่ง เดิน เอาฮากันไป มีบรรยากาศเหมือนยกรันเวย์มากันเล็กน้อยสำหรับสาวๆนักดำน้ำสกิลเทพที่รักษาภาวะจมลอยเก่งๆเขาชอบเล่นกันเวลาออกทริปดำน้ำ

แต่การถ่ายภาพเก็บเป็นความทรงจำดีๆนั้น ก็มีบางคนที่เกินเลยขอบเขตไปบ้างเหมือนกัน เช่น ไปแตะต้องสัมผัสกับปะการัง หรือพวกที่เห็นสัตว์ทะเลแล้วไปลูบคลำจับต้องอย่างกับจะไปขอเลขเด็ด พอภาพพวกนี้ออกสื่อทีไร ก็จะถูกนักอนุรักษ์และนักดำน้ำด้วยกันเองเจริญพรกันให้อับอายขายขี้หน้ากันไป เพราะไม่ต้องบอกมากก็รู้กันทั้งนั้นว่ามันผิด ลงไปข้างล่าง ไม่ควรไปจับต้องหรือก้าวก่ายกับธรรมชาติเหล่านั้นให้มัวหมองเพราะมือเรา จะเก็บภาพก็ทำไปโดยไม่ต้องเดือดร้อนธรรมชาติดีที่สุด