เพราะหัวใจเราเดียวกัน Freediving Buddy


บ่อยครั้งที่ผมมักจะมีพี่ๆน้องๆที่รวมตัวมาเรียนกันเป็นกลุ่มเป็นแก๊งส์ครับ อาจจะมาสัปดาห์เดียวกันบ้าง หรือผลัดกันมาบ้าง ก็แล้วแต่เวลาของแต่สมาชิกแต่ละคนในแก๊งส์จะสะดวกตรงกันรึเปล่า พอมาเรียนเสร็จก็มักจะนัดกันไปเที่ยวหรือไปสอบด้วยกัน..

courtesy of PADI certified Freedivers

สมัยก่อนที่การติดต่อสื่อสารกันไม่สะดวกเท่ากับปัจจุบัน ความเป็นเพื่อนมันเชื่อมต่อกันด้วยความสม่ำเสมอจากการไปมาหาสู่กัน ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน หัวเราะด้วยกัน ไม่ว่าที่โรงเรียน หรือรวมตัวกันที่บ้านของครอบครัวญาติสนิทมิตรสหาย

ปัจจุบัน พอทุกอย่างสะดวกขึ้น เรากลับลืมชีวิตในส่วนนั้นไป เอาหัวใจเราเอาไปฝากกันไว้ที่มือถือ ส่งไลน์หาติ๊กเกอร์หากันแทนความรู้สึกเหล่านั้น

แก๊งส์เพื่อน ไม่ว่าแก๊งส์ไหนก็อยากจะมีเวลาให้กันทั้งนั้น แต่ปัจจุบันเวลามันไม่ใช่สิ่งที่จะหากันง่ายๆ พอรวมตัวกันได้แล้วมาเรียน สิ่งที่ผมสัมผัสได้จากพี่ๆน้องๆที่มาด้วยกันหลายกลุ่มนี้คือ

ความสนุกของฟรีไดฟ์ไม่ได้จำกัดอยู่ที่..

ทฤษฏีของการลงลึก หรือ ความถึกว่าใครจะอึดได้นานกว่า..

แต่มันอยู่ที่ ..

ความเปิ่นความฮาของเพื่อน ที่เราไม่เห็นมานาน..

ความมานะของเพื่อน ที่เราเคยเห็นที่โรงเรียนตอนทำข้อสอบ..

ความเป็นหัวหน้าห้องของเพื่อน ที่มีน้ำใจให้เพื่อนเสมอ..

ความซุกซนของเพื่อน ที่แกล้งแซวกันไป แหย่กันมาในห้องเรียน..

เวลาอยู่ในสระ หรือทะเลด้วยกัน ทุกสิ่งจึงแตกต่างจากเวลาแชตกันผ่านไลน์ที่ทุกคนก้มหน้านิ่งขาดความรู้สึก

ฟรีไดฟ์เป็นเหมือนกิจกรรมสร้างความสุขอย่างหนึ่งที่ทำให้วันวานแห่งความสนุกสนานของเพื่อนกลับมาอีกครั้ง

ฟรีไดฟ์เรียกความอบอุ่นในร่างกายและหัวใจได้โดยไม่ต้องใส่ wetsuit หนาๆ ..เรียนๆไป ทำอะไรเปิ่นๆ ก็เรียกเสียงฮา ระเบิดเสียงหัวเราะได้โดยไม่ต้องมีสาเหตอะไร

การเรียนฟรีไดฟ์ จะว่าไป ก็เสมือนการย้อนเวลาไปหาความรู้สึกที่เราคาดไม่ถึงนะครับ

ทำให้เราลืมสิ่งที่ไม่จำเป็นออกไปขณะที่เราอยู่ในน้ำ

ทำให้ทุกอย่างเนิบนาบช้าลงขณะหยุดหายใจ

..และทำให้เรารู้ว่า ทุกวินาทีในชีวิตของเรามีความหมายมากขึ้นขณะเราขึ้นสู่ผิวน้ำ

ผมยังจำทุกเสียงหัวเราะของพี่ๆน้องๆทุกกลุ่มได้เสมอ พอจบการสอนแต่ละวันที่สระ ผมจะถามทุกคนว่า เป็นไง.. สนุกมั้ยครับ?

‘ โหหหหห ..สนุกมากกกค่ะ/ครับครู ’ .. ด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้ม ( ถึงแม้จะโทรมหน่อย )

นั่นคือ.. โมเม้นต์ที่ดีที่สุดของวันตรงนั้น

เพราะผมคิดว่ามันคือ ช่วงเวลาเติมความทรงจำของทั้งตัวผม และนักเรียน.. ว่าสิ่งที่เราทำด้วยกันในวันนั้นวันเดียว อาจจะสร้างอุโมงค์เวลา ให้อีกหลายคนได้เดินทางไปกลับไปยังอีกหลายวันในอดีต สร้างโอกาสให้อีกเราได้ทำในสิ่งที่เคยอยากทำและตั้งใจ.. แต่ไม่เคยมีเวลาได้ทำ

...

พี่ๆเพื่อนๆอีกหลายกลุ่มยังคงชอบ และอยากไป(ซ้อม)สอบกันบ่อยๆ ไม่มีเบื่อ

จะบอกว่า..ผมก็ไม่เคยเบื่อครับ

เพราะฟรีไดฟ์ มุมหนึ่ง คือการย้อนเวลาไปหาสิ่งที่ดีๆที่อยู่ในหัวใจ

มองกลับไปทีไร ก็รู้สึกว่า