ไปให้สุด.. แล้วหยุดที่ปอด Deep Training


‘อ้าววว รีบขึ้นมาทำไม’ … ‘ ครูๆ ก็หนูอากาศหมด ‘ อากาศน่ะไม่หมดหรอกกก.. หลายคนสงสัย ตอนอยู่บนบก กลั้นได้ตั้ง 2-3นาที พอครูพาลงน้ำครั้งแรก โผล่พรวดตะเกียกตะตายขึ้นมาเหมือนปลาดุกขาดน้ำ ‘ ก็ไหนครูบอก อากาศเหลือเยอะแยะ ผมอึดอัดจะตาย อยู่ไม่ได้หรอก ’ (อัลไลฟระ มีต่อว่าตรูอีก) ... วันนี้จะอธิบายเรื่องของไอ้เจ้า ‘ความอึดอัด’ นี่ให้ฟังซักหน่อยละกันเนอะ

การฝึกให้ลงทะเลได้ลึก (Deep Training) จริงๆแล้ว ไม่ได้เกี่ยวข้องกับสารพัดตารงตารางอะไรเท่าไหร่เลยครับ ไม่ว่าจะเป็น O2 Table หรือ Co2 Table นักวิทยาศาตร์ทางกีฬาทราบดีว่าการฝึกโดยใช้ตารางพวกนั้นเป็นการฝึกเพื่อการทำ Dynamic หรือ Static Apnea ในสระซะมากกว่า (Pool Training / Competition) ก็อาจจะช่วยความอึดบ้างในทะเล แต่ไม่ได้ส่งผลกับการลงได้ลึกโดยตรง

สิ่งที่ทำให้เราลงลึกได้โดย ชิลๆ ไม่อึดอัด ส่วนใหญ่ อยู่ที่ใจ (psychological state) และการค่อยๆรู้จักและก้าวข้ามขีดจำกัดของร่างกายตัวเองมากกว่า (personal limitation)

หนึ่งในขีดจำกัดนั้น คือ ‘สรีระและการทำงานของปอดเรา’ นี่เองครับ (ไอ้ที่อึดอัดน่ะ ก็อยู่ตรงปอดนี่แหละ)

ก่อนอื่น มาเข้าใจกันก่อน ว่าทุกๆ 10เมตร ความดัน(ความจุก)ก็เพิ่ม 1เท่า ลงไป 20เมตร ก็จุกเพิ่ม 2เท่า ไปเรื่อยๆแบบนี้ เมื่อจุกก็ควรจ่ายออกมา โดยการเคลียร์หู สร้างสมดุลโดยเอาแรงจุกจากข้างในปอด และข้างนอกจากทะเล ให้มันสูสีกัน ชีวิตมันก็อยู่ได้

ถ้าลงไม่ลึกมาก วิธีไหนก็พอๆจะลงได้ แต่ถ้าอยากลงลึกมากๆ ต้องมารู้จักสรีระของปอดเราเองก่อน เพราะยิ่งลงลึกๆๆๆ ปอดยิ่งฟีบบบบบ (ก็โดนแรงดันบีบเหมือนกันไง) พอมันยิ่งฟีบบบบบ ก็ยิ่งอึดอัดน่ะสิ พอยิ่งอึดเพราะโดนทะเลอัด จะเอาอากาศจากไหนมาเป่ามันออกทางหูเราล่ะ ไม่ยากนะ ไปอ่านดูเรื่อง equalization จิ

ก่อนจะไปต่อ มารู้จักปอดเราก่อนมั้ย? ปอดของเราก็เหมือนฟองน้ำ ถุงลม มียุบได้ พองได้ มีใหญ่ มีเล็ก ถ้าจะเรียกปอดออกมาเป็