ปัญหาของการกลับขึ้นสู่ผิวน้ำ ( problems with re-surfacing from deeper dives )


มีน้องๆที่มาเรียนถามเสมอ.. ‘ครูๆ ลงไปลึกขนาดนั้น แล้วหนูจะกลับขึ้นมาทันเหรอ’ ผมก็ตอบไป ทันสิครับ ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวก็ดีเอง ส่วนหนึ่งที่ตอบไปแบบนั้น เพราะไม่อยากให้ผู้ที่มาเรียนกังวล ..เรียกว่าหลอกนักเรียนนั่นแหละ ภาษาหรูๆเค้าเรียก กุศโลบาย เป็นเทคนิคของครูในการสอนให้เค้าไม่กังวล เพราะยิ่งกังวลก็ยิ่งทำไม่ได้ สอบไม่ผ่าน..

ผมเขียนบทความที่แล้วเกี่ยวกับเทคนิคอย่างนึงในการลงลึก เป็นเทคนิคที่เรียกว่า Functional Residual Capacity (FRC) หรือการบริหารอากาศที่เหลือน้อยที่เหลืออยู่ในปอด รอบนี้จะเล่าให้ฟังถึงการขึ้นสู่ผิวน้ำบ้าง ว่าควรมีเทคนิควิธีการ หรือระมัดระวังประเด็นไหนดีเอ่ย

โดยทั่วไปการดำน้ำแบบ SCUBA เค้ากำหนดให้อัตราการขึ้นอยุ่ที่ 18 เมตร ต่อ นาที (หรือ อย่าขึ้นเร็วกว่าฟองอากาศของเราเอง) เพราะต้องระวังเรื่องก๊าสในร่างกาย (Air Embolism) สำหรับการฟรีไดฟ์สายมุ๊งมิ้ง เค้าไม่มีการกำหนดให้อัตราการขึ้นขึ้นตายตัวครับ ทำให้คนทั่วไปบางท่านคิดว่า อยากขึ้นเร็วช้าที่ไหร่ก็ขึ้น แต่เป็นที่ทราบกันดีในสายโปร สายครู หรือสายบู๊ (จะเรียกอะไรก็แล้วแต่) ว่าถ้าคิดเรื่องก๊าสเข้ามารวมด้วย โดยทั่วไป ไม่ควรเร็วกว่า 3 เมตร ต่อ วินาที

ครับ.. อ่านถูกแล้วครับ

อัตราการขึ้นสู่ผิวน้ำระหว่างการดำน้ำแบบ SCUBA เมื่อเทียบกับ ฟรีไดฟ์ อาจแตกต่างกันได้ถึง 18 x 60 / 3 = .. หรือ เป็นร้อยๆเท่า

สำหรับการดำน้ำแบบฟรีไดฟ์ที่ไม่ได้ลึกมาก ( อืมมม..เอาเป็นว่าไม่ได้เกิน 15-20เมตรละกัน) แทบไม่มีอะไรต้องกังวล เพราะ ไม่มีการใช้เทคนิคอะไรพิเศษ ไม่มีปัญหาจากก๊าสอันตรายที่นักดำน้ำแบบ SCUBA ทราบกันดี คือ ไนโตรเจน แต่หลังจากการลงลึกเกิน 25 - 30 เมตร คนที่เรียนสายดำน้ำลึก SCUBA จะรู้ดี ว่า ไนโตรเจน (ที่มีอยู่ในลมหายใจที่เราเอง เก็บลงไปด้วยประมาณ 80%ของอากาศ) จะเริ่มเป็นพิษ (Nitrogen Narco